Rahe Kargar
O.R.W.I
Organization of Revolutionary Workers of Iran (Rahe Kargar)
به سايت سازمان کارگران انقلابی ايران (راه کارگر) خوش آمديد.
چهارشنبه ۹ ارديبهشت ۱۳۹۴ برابر با  ۲۹ آوريل ۲۰۱۵
 
 برای انتشار مطالب در سايت با آدرس  orwi-info@rahekargar.net  و در موارد ديگر برای تماس با سازمان از;  public@rahekargar.net  استفاده کنید!
 
تاریخ انتشار :چهارشنبه ۹ ارديبهشت ۱۳۹۴  برابر با ۲۹ آوريل ۲۰۱۵
اعلامیه ی ۶ جریان کارگری ایران به مناسبت اول ماه مه

اعلامیه ی ۶ جریان کارگری ایران به مناسبت اول ماه مه

 

به مناسبت اول ماه مه، ۱۱ اردیبهشت ۱٣٩۴

طبقه ی کارگر سازندۀ  جامعه ای عاری از ستم و استثمار

 

نظام سرمایه داری که بر اکثریت قریب به اتفاق جوامع بشری حاکم است، نظامی است مبتنی بر استثمار فرد از فرد و به طور مشخص استثمار کار کارگران مزدی که چیزی جز نیروی کار خود ندارند توسط صاحبان وسایل تولید. این نظام علت اصلی فقر و سیه روزی، بیکاری، رواج تبه کاری، فساد و جهل در جامعه و تکیه گاه اصلی ستمگرانی است که از آن حمایت می کنند و توسط آن حمایت می شوند.

 

اول ماه مه، روز همبستگی و اتحاد کارگران به ضد این نظام استثمارگر و تبه کار است. هم اکنون اکثر کشورهای سرمایه داری با بیکاری انبوه و فزاینده، رکود اقتصادی، وام های سنگین دولتی و خصوصی، بسته شدن بنگاه های صنعتی و تولیدی و خطر ورشکستگی موسسات عظیم مالی و فروپاشی نظام پولی مواجه اند. زندگی صدها میلیون نفر در سراسر جهان هر روز سخت تر و سخت تر می گردد.

 

در نظام سرمایه داری ایران نیز بیکاری شدید و مزمن و نبود بیمه ی بیکاری (طبق آمار رسمی تنها حدود ۴% کارگران بیکار در ایران از مستمری بیکاری بهره مندند)، تعطیلی موسسات تولیدی و اخراج کارگران، عدم پرداخت حقوق و مزایای کارگران از سوی کارفرمایان خصوصی و دولتی، افزایش سوانح و حوادث کار و نبود تدبیرها و مقررات ایمنی و بهداشت در محیط کار به ویژه در رشته هائی مانند ساختمان، معادن، موسسات پتروشیمی، کارخانه های ذوب و استخراج فلز، تولید و انتقال و توزیع برق و نیز درتولید خانگی و درکارگاه های کوچک، تبعیض جنسی و فشار مضاعف بر کارگران زن، کار کودکان زیر ۱٦ سال، تبعیض ملی و مذهبی و غیره و غیره بیداد می کنند.

 

طبقه ‍ ی کارگر در ایران بزرگترین طبقه ‍ ی اجتماعی و اکثریت مطلق جمعیت را تشکیل می دهد. این طبقه مولد بیش از ۸۰% ثروت جامعه است و با این حال روز به روز فقیر تر می شود. این تنها گوشه ای از ستم و استثماری است که بر کارگران ایران وارد می شود. افزون بر این ها کارگران در ایران از حق ایجاد تشکل های مستقل و حقیقی خود محروم اند و شمار زیادی از کارگران به خاطر دفاع از این حق و یا دفاع از دیگر حقوق و خواسته های کارگری و یا به «اتهام» شرکت در اعتصاب و تظاهرات در زندانند و عده ی زیادی در دادگاه ها به زندان و تحمل شلاق و اخراج محکوم می شوند. حتی در مواردی هم که دادگاه کارگران را از به اصطلاح «جرائمی» که به آنها نسبت داده شده تبرئه کرده است، کارفرما به تصمیم خود و برخلاف مقررات حاکم آنها را اخراج می کند.

 

اما در چنین وضعیت و درست به خاطر چنین وضعیتی طبقه ی کارگر می تواند و باید اوضاع را تغییر دهد! برای این کار باید تنها به نیروی پایان ناپذیر خود و دیگر زحمتکشان تکیه کند؛ به مدیران اقتصادی، سیاسی و اداری سرمایه داری کوچک ترین اعتمادی نداشته باشد و فریب ایدئولوژی پردازان رنگارنگ طبقه ی سرمایه دار را نخورد. طبقه ‍ی کارگر باید با سیاست مستقل خود و با سازمان های مستقل خود وارد عمل، به ویژه وارد میدان مبارزه ‍ی اقتصادی و مبارزه ‍ی سیاسی، شود. تا هنگامی که این طبقه وارد مبارزه ‍ی سیاسی مستقل خود نگردد، امیدی به تغییر و تحول واقعی نیست. طبقه ی کارگر باید چشم انداز روشنی از تحول جامعه و آگاهی عمیقی از اهداف خود و اراده ‍ی محکمی برای تحقق آنها داشته باشد و این آگاهی و چشم انداز و راه دست یابی بدان را به توده های وسیع مردم منتقل کند.

 

کارگران با چنین نگرشی و با اتحاد و همبستگی و مبارزه ی پیگیر می توانند نه تنها اوضاع موجود را به نفع خود تغییر دهند بلکه زمینه های ایجاد جامعه ای فارغ از ستم و استثمار در سراسر جهان را فراهم کنند. آری کارگران معمار جامعه ی اینده و سازنده ‍ی جهان آینده اند!

ما خواستار مبارزه مشترک و همکاری با همه ی نیروهای طرفدار آزادی طبقه ‍ی کارگر هستیم. ما اتحاد و همبستگی کارگران همه ‍ ی کشورها را یک اصل بزرگ و اساسی بین المللی می دانیم و برای تحقق این وظیفه ‍ی خطیر تلاش می کنیم. ما برآنیم که مبارزه ی مشترک برای خواست های زیر که اکثریت قریب به اتفاق آنها تاکنون از سوی اغلب کارگران پیشرو، فعالان کارگری و سازمان های سیاسی مدافع آزادی طبقه ی کارگر مطرح شده اند می توانند و باید به محورهائی برای همکاری وسیع سازمان های کارگری تبدیل گردند.

 

ما خواستار آزادی کلیه  ی کارگران زندانی و زندانیان سیاسی، منع تعقیب و ابطال احکام قضائی به ضد فعالان کارگری، بازگشت همه ی فعالانی که به خاطر دفاع از خواست های کارگران اخراج شده اند به سرِ کار و پرداخت حقوق و مزایای کامل آنها در تمام مدت اخراج و یا بازداشت هستیم.

 

مبارزه برای خواست های فوری اقتصادی و اجتماعی طبقه ی کارگر:

 

• به رسمیت شناختن حق تشکل های مستقل کارگری (مستقل از دولت و همه  ی نهادهای حکومتی، از کارفرمایان، از احزاب سیاسی و نهادهای مذهبی) درهمه ی رشته های فعالیت اقتصادی، اجتماعی، اداری، فرهنگی و غیره.

 

• حق شرکت و دخالت سازمان های مستقل کارگری در تدوین قانون کار.

 

• به رسمیت شناختن حق انعقاد پیمان های جمعی کار بین کارگران و کارفرمایان.

 

• برقراری بازرسی کارگری مرکب از نمایندگان منتخب کارگران با حقوق و اختیارات کافی برای نظارت بر شرایط کار در همه ‍ی موسساتی که در آنها کار مزدی انجام می شود.

 

• برقراری حداکثر ۴٠ ساعت کار و دو روز متوالی استراحت در هفته، و حداقل یک ماه مرخصی در سال با حقوق و مزایای کامل، برای کارگران مزدی.

 

• تعیین حداقل مزد براساس هزینه ‍ی متوسط خانوار شهری (برطبق آمار بودجه ی خانوار) و افزایش آن به نسبت تورم و بارآوری اجتماعی کار با تأیید نمایندگان منتخب کارگران.

 

• ممنوعیت کار کودکان و نوجوانان کمتر از ۱٦ سال و محدود کردن کار کارگران ۱٦ تا ۱٨ ساله به حداکثر ۴ ساعت کار در روز.

 

• رفع هرگونه تبعیض جنسی، دینی، ملی و قومی در استخدام، تصدی مشاغل و مسئولیت ها و حقوق و مزایا و غیره.

 

• مزد برابر زنان با مردان برای کار برابر.

 

• حق بیمه ی عمومی بیکاری برای کارگران بیکار و همه ی جویندگان کار.

 

• بیمه ‍ی رایگان تمام کارگران مزدی برای درمان و پیشگیری بیماری ها، صدمات ناشی از حوادث و سوانح کار، از کار افتادگی و علیلی

 

• تعطیل رسمی و با حقوق روز اول ماه مه در همه ‍ی موسساتی که کارگران مزدی در آنها به کار اشتغال دارند.

 

• حق بازنشستگی کارگران پس از حداکثر سی سال کار یا شصت سال سن بر مبنای بالاترین حقوق دریافتی؛ افزایش سالانه ی حقوق آنان به نسبت افزایش مزد کارگران شاغل؛ کاهش میزان حداکثر سنوات کار و یا سن بازنشستگی در مشاغل دشوار و خطرناک: تعیین این امور در صلاحیت اتحادیه های کارگری مستقل و دیگر ارگان های منتخب کارگران است.

 

• مرخصی زایمان به میزان حداقل ۴ ماه با حقوق و مزایای کامل برای زنان کارگر شاغل یا بیکار؛ تقبل همه ‍ی هزینه های مراقبت و درمان پیش و پس از زایمان توسط سازمان بیمه های اجتماعی.

 

تضمین  پرداخت مزد کارگران در پایان هرماه برای کاری که انجام داده اند، توسط دولت، در صورتی که کارفرما به هر دلیل از پرداخت آن شانه خالی کند.

 

• ممنوعیت بستن کارخانه ها توسط کارفرمایان بدون تأیید اتحادیه های کارگری یا دیگر سازمان های منتخب کارگران.

 

• ممنوعیت اخراج کارگران توسط کارفرمایان بدون تأیید اتحادیه های کارگری یا دیگر سازمان های منتخب کارگران.

 

• بازگشت فوری کارگرانی که به علت مبارزه برای خواست های کارگری زندانی و اخراج شده اند به کار خود؛ رفع اتهام و منع تعقیب آنها و پرداخت حقوق و مزایای مدتی که از کار برکنار شده بودند.

• آموزش رایگان در تمام سطوح برای همه؛ آموزش اجباری تا سن ۱٦ سالگی برای همه  ی کودکان و نوجوانان دختر و پسر؛ تأمین رایگان کتاب ها و وسایل درسی؛ تأمین دست کم یک وعده ‍ی غذا برای دانش آموزان.

 

• بیمه ی درمانی رایگان برای همه ‍ ی کسانی که تحصیل می کنند.

 

• مبارزه برای تأمین مسکن مناسب برای همه.

 

• برابری حقوق کلیه کارگران ساکن ایران فارغ از ملیت ، جنسیت و مذهب آنان و رفع هر نوع تبعیض به ضد همه ی کارگران مهاجر یا دیگر کارگران سایر ملیت ها که در ایران شاغل و یا ساکن اند.

 

 

زنده باد اول ماه مه روز جهانی کارگران!

 

زنده باد اتحاد و همبستگی کارگران همه‍ی کشورها برای محو استثمار از جهان!

 

امضاءها :

کارگران پروژه های پارس جنوبی

فعالان کارگری جنوب

فعالان کارگری ضد سرمایه داری گیلان

جمعی از کارگران پتروشیمی های منطقه ویژه ماهشهر و بندر امام

بخشی از کارگران محور تهران – کرج

فعالان کارگری شوش و اندیمشک

اردیبهشت ۱٣۹۴

مطلب فوق را میتوانید مستقیم به یکی از شبکه های جتماعی زیر که عضوآنها هستید ارسال کنید:  

تمامی حقوق برای سازمان کارگران انقلابی ايران (راه کارگر) محفوظ است. 2022 ©