اعلامیه هیئت اجرائی سازمان کارگران انقلابی ایران(راه کارگر)

به حمایت قاطع از اعتراضات و اعتصابات توده ای مردم برخیزیم

 در برابر مصادره جنبش انقلابی مردم ایران با تمام قوا بایستیم

خیزش انقلابی دی ماه ۱۴۰۴ که با  اعتراض بازاریان ناراضی از نوسانات ارزی جرقۀ آن در هفتم دی ماه زده شد و به همت جوانان شهرهای کوچک استان های غرب کشور علیه فقر، گرانی، بیکاری، غارت اموال عمومی، نابودی اقتصادی و بی آیندگی جوانان کشور تداوم یافت، روز به روز گسترده تر می شود. این جنبش انقلابی در مسیر دشوار پیکار برای نان، در برابر نیروهای سرکوب مدافعان نظم سرمایه و حاکمیت دین قرار گرفته و با خشونت لجام گسیخته نیروهای امنیتی  روبرو شده است. این سرکوب فاشیستی به قیمت جان جوانان مردم در بسیاری از شهرها و بویژه در ملک شاهی تمام شده است. هجوم ماموران امنیتی رژیم به بیمارستان ها برای  دستگیری مجروحان، نشانه ددمنشی حاکمیت اسلامی است. بی تردید اقدامات سرکوبگرانه رژیم اسلامی در برابر مردمی که کارد به استخوان شان رسیده و در یک  کشور ثروتمند به دره فقر پرتاب شده اند، دیگر کارائی چندانی ندارد.

خشم جوانان انقلابی از بی آیندگی و نبود آلترناتیوی روشن برای دنیایی بهتر بویژه در شهرهای کوچک و مناطق محروم کشور که فقر و سقوط اقتصادی بیداد می کند، می تواند این نیرو را همان گونه که شاهد  نشانه های آن هستیم مستعد پذیرش شعارهای ارتجاعی و نیروهای وابسته و ضدمردمی سازد. همین مسئله رشد جنبش را با  تردید و کندی مواجه می سازد زیرا  برای بسیاری سرنوشت شوم انقلاب شکوهمند و توده ای بهمن  ۵۷   در خاطره ها زنده می شود. از سوی دیگر برخلاف انقلاب بهمن که رژیم شاه عملاٌ مخالف خارجی نداشت، رژیم جمهوری اسلامی عملاً هیچ متحد جدی خارجی  ندارد و بنابراین دخالت قدرت های خارجی در تحولات داخلی یکی از خطراتی است که جنبش کنونی را با تهدید های جدی مواجه می سازد. این دخالت بویژه در نیروهای راست نظیر سلطنت طلبان و مجاهدین که طرفداران دخالت های بیشرمانه نئوفاشیست های آمریکایی و اسرائیلی در تحولات داخلی هستند و یا نیروی های غیرمسئول سیاسی که در اعلامیه ها و بیانیه های خود در برابر دخالت آشکار قدرت های خارجی سکوت می کنند، تاثیرات منفی خود را بر جای می گذارد. 

خیزش انقلابی دی ماه، که جوانان بی آینده و خشمگین و بازاریان ناراضی  موتور محرکۀ آن هستند، هنوز نتوانسته به همگونی شعارهای متحد کننده  و همبستگی سراسری ایجاد شده در انقلاب زنانۀ «زن، زندگی، آزادی» دست یابد. در این شرایط تلاش فعالان تشکل های کارگری برای تقویت تشکل های موجود و ایجاد و گسترش تشکل های جدید و پیوند سراسری آن ها می تواند نقش تعیین کننده ای در جهت گیری جنبش  کنونی ایفاء کند. علاوه بر این ایجاد و گسترش تشکل های زنان که به خشن ترین شکل ممکن تا کنون توسط جمهوری اسلامی سرکوب شده اند نیز می تواند به نوبه خود یکی از عوامل حیات بخش در تقویت جوانب رهائی بخش جنبش کنونی و برقراری پیوند جنبش «زن، زندگی، آزادی» با جنبش کنونی بویژه درتشکل های  محلات محور باشد. همگرائی این جنبش ها با سایر جنبش های مدنی، اجتماعی و صنفی- طبقاتی مزد و حقوق بگیران و به حاشیه رانده شدگان می تواند راه را برای  شکل گیری ستاد سیاسی مبارزات مردمی هموار کرده و مانع از آن شود که آلترناتیوهای ارتجاعی با کمک رسانه های مگاتنی آمپریالیستی برای مردم ایران آلترناتیو تراشی کنند.

ما ضمن حمایت قاطع از اعتراضات و اعتصابات مردمی در همه نقاط ایران و پیوستن همه مناطقی که تاکنون نقش فعالی در دوره کنونی مبارزه نداشته اند( از جمله مناطق کردنشین، بلوچستان و آذربایجان ...) به خیزش انقلابی جاری، وظیفه نیروهای چپ، دمکرات و آزادی خواه می دانیم که در شرایط خطیر کنونی با تاکید بر آزادی های بی قید و شرط سیاسی، حق تعیین سرنوشت ملیت ها و اتحاد داوطبانه شان،  دمکراسی برخاسته از مردم و قابل کنترل توسط مردم، تامین اجتماعی فراگیر و حق مردم برای زنده ماندن و داشتن زندگی شایسته انسانی به سازمان یابی مستقل و هر چه گسترده تر  مردمی کمک کنند. جنبش انقلابی بر پایه چنین خواست هایی می تواند راه را برای شکل گیری قدرت مردمی بر پایه دمکراسی  عمیق معطوف به سوسیالیسم و ساختن یک آلترناتیو مترقی در برابر فاشیسم دینی حاکم و هر آلترناتیو اقتدارگرا، دیکتاتور مسلک و وابسته به اردوی مافیاهای قدرت و ثروت داخلی و  خارجی  سد مستحکمی ایجاد نماید.

سرنگون باد رژیم جمهوری اسلامی

زنده باد آزادی، دموكراسی و سوسیالیسم

هیئت اجرائی سازمان کارگران انقلابی ایران (راه کارگر)

سه شنبه ۱۶ دی ۱۴۰۴ برابر با  ۰۶ ژانويه ۲۰۲۶