در دفاع از حق حیات مرضیه ابراهیمی

و دیگر زندانیان زیر حکم اعدام

در این روزهای بحرانی که میهن عزیزمان گرفتار جنگ تجاوزکارانه و سرکوب داخلی است، ماشین کشتار و اعدام جمهوری اعدامی شتاب بیشتری گرفته است. همزمان با اخبار آونگ کردن جوانان وطن با بانگ شوم اذان صبح، خبر صدور حکم اعدام برای مرضیه ابراهیمی و رد درخواست اعاده دادرسی حکم اعدام ارغوان فلاحی* در دیوان عالی نظام نیز مخابره شد.

سودا (مرضیه) ابراهیمی شمس‌آبادی، زندانی ۳۲ ساله محبوس در زندان بندرعباس، در تاریخ ۹ فروردین ماه سال جاری همزمان با تحولات امنیتی مرتبط با جنگ توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد. به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، بیدادگاهی در بندرعباس مرضیه را از بابت اتهام «افساد فی‌الارض»، در پرونده‌ای با اتهاماتی از جمله «توهین به رهبری»، «فعالیت رسانه‌ای و تبلیغی برخلاف امنیت ملی»، «اقدام اطلاعاتی و امنیتی به نفع دولت‌های متخاصم» و «عکسبرداری از محل نظامی و ارسال تصاویر برای رسانه‌های فارسی‌زبان خارج از کشور»، به اعدام  محکوم کرده است. مصادره کلیه اموال و انفصال از خدمات دولتی و عمومی نیز از دیگر مجازات‌های صادرشده علیه وی عنوان شده است. بر اساس گزارشات، مرضیه حدود شش سال است که به بیماری ام‌اس مبتلاست و علاوه بر آن از چندین بیماری جسمی دیگر نیز رنج می برد.

گزارش‌های حقوق بشری حاکی از آن است که بازجویی‌های طولانی، شکنجه های وحشیانه، فشارهای امنیتی بر خانواده بازداشت شدگان، نقض حق دسترسی به دادرسی عادلانه و اخذ اعترافات اجباری به روند روزمره دستگاه سرکوب و اعمال خشونت حاکمان غدار تبدیل شده است. اعترافاتی که در چنین شرایطی از بازداشت شدگان به دست آمده‌اند، سپس به ابزاری برای ساختن روایت مورد نظر دستگاه امنیتی و صدور احکام سنگین، از جمله اعدام، تبدیل شده‌اند. اعدامِ روزانه‌‌ی جوانانِ معترض، بی‌افق و ناامید از بهبودِ وضعیت زندگی، نه تنها به ابزاری برای لاپوشانیِ ناتوانی حکومت ولائی در قطع کردن زنجیره‌ی بالادستیِ نفوذ و جاسوسان واقعی تبدیل شده است بلکه خوراکی برای تهییجِ عربده‌کش‌هایِ بی‌مغزی است که تعداد جان های بی‌جان شده آویخته از چوبه‌ی دار را به‌ مثابه تعدد ضربات به جریانِ نفوذ اسرائیل درک می‌کنند. در تمام اقدام‌های تروریستی اسرائیل در ایران، حتی یک نفر نفوذی و جاسوس واقعی به افکار عمومی معرفی نشده است چه رسد به اینکه بازداشت و محاکمه شده باشد؛ اما از جوانان نگونبخت ایران دهها نفر را با اتهامات واهی و اعتراف گیری های اجباری به دار آویخته اند. و این پرونده سازی ها با چنین اتهامات کذایی و صدور احکام اعدام همچنان ادامه دارد.

اعدام، قتل عمد سازمان یافته دولتی در پوشش اجرای عدالت و بی ترس از مجازات است؛ یک توحش محض غیرقابل توجیه و جنایتی در قالب قانون است. کانون نویسندگان ایران در بیانیه ای که در مخالفت با حکم شنیع اعدام داده، نوشته است: «اعدام، چهره‌‌ای عریان از سرکوب است که قدرت‌های مستبد پس از گرفتن آزادی، کرامت و اختیار انسان، به آن متوسل می‌شوند. هنگامی که حکومتی چوبه‌ی دار را در اختیار می‌گیرد، جنایت به ابزار حذف، ارعاب و خاموش کردن انسان‌ها تبدیل می‌شود.»

«شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان ایران» نیز در فراخوان کارزار «نه به اعدام، آری به حق حیات» نوشته اند: «حق حیات، بنیادیترین و غیرقابل سلبترین حق هر انسان است. از همینرو، ما با هر نوع اعدام، با هر عنوان اتهامی، مخالفیم و آن را مغایر با کرامت انسانی، حق حیات و عدالت میدانیم.»

جمعی از خانواده‌های گلزار خاوران در داخل کشور نیز در بیانیه ای در مخالف با اعدام نوشته‌اند:

چرا ما خانواده های گلزار خاوران به اعدام نه می گوییم

زیرا ما رنج‌‌ زندان و اعدام عزیزانمان را زیسته ایم! ما ساک های عزیزانمان را گرفته ایم اما پیکرشان را نه!

ما به اعدام نه می گوییم زیرا سالهاست با رنج جانکاه ناشی از اجرای این حکم برای عزیزان عدالتخواه و آزادیخواهمان زندگی کرده ایم و عمیقا همدرد خانواده هایی هستیم که فرزندان برومندشان قربانی این حکم می شوند. خانواده هایی که هرگز داغ این اندوه از قلبشان زدوده نخواهد شد

ما به اعدام نه می گوییم زیرا حق حیات ابتدایی ترین حق انسان است و بر مبنای هیچ قانونی نمی توان آن را از کسی گرفت.

ما بر توقف حکم اعدام و جایگزین کردن این حکم با مجازات های بازدارنده تاکید داریم.

ما به اعدام برای هر کس، هر کجا، و هر زمان و تحت هر عنوان نه می گوییم.»

سخن آخر اینکه: امروزه که هجوم تجاوزکارانه متجاوزان امپریالیستی – صهیونیستی به کشور عزیزمان فرصت مغتمنی را در اختیار حکومت جبار قرار داده است تا در این فضای جنگی با تشدید امنیتی سازی جامعه، سرکوب و اعدام ها را گسترش دهد تا جامعه را مرعوب سازد و سلطه سیاه خود را تضمین کند؛ وظیفه هر انسان و نیروی عدالتخواه و آزادیخواهی است که با اعدام مخالفت کند و خواهان برچیدن چوبه های دار باشد. آنهایی که برای کرامت انسانی، آزادی و عدالت اجتماعی مبارزه می کنند نباید در قبال ستاندن جان انسانها به هر بهانه ای از سوی حکومتگران سکوت کنند. باید از حق حیات همه آنهایی که زیر حکم اعدام به هر اتهامی هستند دفاع کرد.

ح.روشن

یکشنبه ۱۳ سپتامبر ۲۰۲۶  /  ۲۲شهريور۱۴۰۵

پانویس …............................

* در مورد ارغوان فلاحی به لینک زیر مراجعه کنید.

اتحاد فراگیر چپ انقلابی