اعلامیه هیئت اجرائی سازمان کارگران انقلابی ایران(راه کارگر)

گرامی باد ۸ مارس، روز جهانی زن،

با شعار نه به جنگ، نه به فاشیسم، نه به مردسالاری!

از زمانی که در سال ۱۹۱۰، به پیشنهاد «کلارا زتکین» کمونیست ـ فمینست آلمانی، در در کنگره‌ی  دوم بین‌الملل سوسیالیست‌ها در دانمارک، برای گرامیداشت مبارزات زنان کارگر سوزن‌دوزی در بخش شرقی نیویورک، در اعتراض به «کار کودک»، «شرایط طاقت‌فرسای کار« و «درخواست حق رای» ، در روز ۸ مارس ۱۹۰۸، این روز به عنوان روز جهانی زن انتخاب شد، این مناسبت همچنان یکی از روزهای مهم جنبش کارگری و جنبش زنان سراسر جهان است. راهپیمایی زنان روسیه در ۸ مارس ۱۹۱۷ در پتروگراد با شعار «نان و صلح» و در مخالفت با جنگ و استبداد، که جرقه انقلاب فوریه روسیه را زد، به مبارزات زنان علیه جنگ و برابر حقوقی جان تازه ای بخشید. این سنت انقلابی که از سوی جنبش چپ جهانی شده، حالا به پرچم مبارزاتی برای برابر حقوقی زنان با مردان در سراسر جهان مبدل گشته است.

 امسال، روز جهانی زن، در شرایط پیشروی فاشیسم مردسالار در بسیاری از کشورهای جهان و در ایران، در میان آتش و خون فرا می رسد. خون جوانان قتل عام شده در  ۱۸ و ۱۹ دی ماه با گلوله های رژیم اسلامی، خون دختربچه های مدرسه "شجره طیبه" میناب با موشک های آمریکایی، خون ملوانان رزمناو غیرمسلح «دنا» با اژدرهای آمریکایی و خون همه آنهایی که زیر بمباران ها و موشک باران های دو سوی جنگ در غرب آسیا بر زمین ریخته می شود، این روز را  به رنگ سرخ درآورده است. این خون ها، بدان علت بر زمین ریخته می شود تا انقلاب زنانه ایران، انقلاب «زن، زندگی، آزادی» به ثمر ننشیند. همه قدرت های مردسالار، فاشیسم دینی و مردسالار حاکم بر کشور، فاشیسم سلطانی خیز برداشته برای کسب قدرت، فاشیسم نژاد پرست و نسل کش اسرائیلی ، فاشیسم زن ستیز طبقه حاکم آبستین آمریکایی و همه سازمان ها واحزاب جیره خوارشان و تمامی دولت ها و قدرت های مرتجع منطقه،  دست در دست هم داده اند تا جوانه های اولین انقلاب زنانه جهان را نابود کنند.

در ایران ما، ضدیت استبداد دینی با زنان، از همان آغاز به قدرت رسیدنشان روشن بود. هیچ کس نمی تواند در زن ستیز بودن جمهوری اسلامی، قوانین به شدت ارتجاعی و تبعیض های تودرتو و چند لایه علیه زنان تردیدی به خود راه دهد. اما درست در زمانی که در روند جنبش انقلابی ژینا، جوانه های اولین انقلاب فمنیستی جهان با شعار زیبای «زن، زندگی، آزادی» زده شد، نیروهای سیاسی زن ستیز در برابر این شعار صف آرایی کردند. سلطنت طلبان با شعار ارتجاعی «مرد، میهن، آبادی» علیه آن شوریدند و رضا پهلوی یک روز قبل از فراخوان هایش در دی ماه، این شعار را از همه اکانت های مجازی خود حذف کرد. سازمان مجاهدین، به عنوان سازمانی مردسالار که از زن به عنوان ابزاری برای قدرت سوءاستفاده کرده و زنان را از حق آزادی پوشش، آزادی انتخاب شریک عاطفی، لذت بردن از پرورش فرزند و حتی قرار داشتن در کانون گرم خانواده محروم کرده ،  نیز با شعار «زن، مقاومت، آزادی» علیه شعار انقلاب زنانه ژینا صف آرائی کرده است. شوربختانه بخشی از چپ ها که جنبش فمینیستی را به غلط جنبشی بورژوایی به حساب می آورند و حل مسئله زنان را به تحقق سوسیالیسم حواله می دهند نیز در برابر شعار خیزش ژینا، شعار «کار، مسکن، آزادی» را به میان آورده اند.

ترس همه نیروهای ارتجاعی از انقلاب زنانه ایران بدان علت است که این جنبش در مسیر پیشرفت خود می تواند تمامی ساختارهای مردسالارانه را نه تنها در ایران بلکه در منطقه به هم بریزد. روشن است که در چنین حالتی بیداری توده ای و گسترده ای که موج این انقلاب در منطقه ایجاد می کند، بنیان های تمامی حکومت های مستبد را در هم خواهد شکست. در ایران نیز، خیزش «زن، زندگی، آزادی» که توانسته است تمامی جنبش های اجتماعی را با هم متحد سازد و برای تامین زندگی شایسته انسانی سمت گیری کند، وحشت را در دل تمامی مدافعان نظام مسلط و ساختارهای اقتصادی، اجتماعی ، سیاسی و فرهنگی موجود کاشته است. توجه داشته باشیم که انقلاب زنانه ژینا، در نتیجه انفجار آتشفشان زنان زیر پای جمهوری اسلامی ، تمامی نیروهای زیر ستم و تبعیض های اجتماعی، فرهنگی ، مدنی و طبقاتی را به شکلی شگفت آسا متحد ساخت. خیزش انقلابی ژینا نه تنها باعت همگرایی جنبش های اجتماعی کارگران، معلمان، پرستاران، جوانان، دانش آموزان و دانشجویان شد بلکه ملیت های رنگین کمان زیبای ایران از فارس و آذری، کُرد و بلوچ، عرب و ترکمن را نیز به همبستگی دعوت کرد. همگامی درخشان مردم کردستان و بلوچستان با خیزش انقلابی ژینا، از درخشان ترین جلوه های این همبستگی بود. روشن است آن بخش از احزاب و سازمان های کرد یا بلوچ که به اردوی فاشیست های اسرائیلی ـ آمریکایی پیوسته اند، به این همبستگی تجربه شده پشت می کنند.  

گرامیداشت روز جهانی زن در چنین شرایطی، نمی تواند بدون مبارزه جدی و موضع گیری قاطع علیه تجاوز نظامی و جنگ باشد. شعله های جنگ، که توسط مردسالاران فاشیست برنامه ریزی و هدایت می شود، جوانه های همبستگی انسانی را نابود کرده و تخم کینه و انتقام می کارد.  اکنون در شرایطی جنگی، باید با مبارزه علیه جنگ، برای کاهش درد و رنج آسیب دیدگان جنگ و بویژه مادرانی که فرزندانشان را در این جنگ از دست داده یا از دست می دهند کوشید. همبستگی های انسانی و سازماندهی گروه های همیاری در محلات  و کمک به سالمندانِ تنها و زنان سرپرست خانوار و خانواده های عزیز از دست داده می تواند از درد و رنج آنها بکاهد و در روند خود به سازمانیابی مردمی کمک کند. در این مسیر و پس از پایان جنگ، می توان امیدوار بود که جوانه های خیزش انقلابی «زن، زندگی، آزادی» بار دیگر به رشد و گسترش خود ادامه دهد و به شاخه های تنومند برای شکل دهی به جامعه ای دمکراتیک، سکولار، فمنیستی و صلح دوست فرا روید. جامعه ای بر پایه آزادی های سیاسی بی حصر و استثناء، دمکراسی برخاسته از پائین و پاسخگو به مردم، برابر حقوقی زنان و مردان در همه عرصه ها، احترام به حق تعیین سرنوشت ملیت های رنگین کمان ایران و اتحاد داوطلبانه شان، تامین اجتماعی فراگیر و همگانی و تجدید سازمان اقتصاد در راستای منافع اکثریت مردم  و با رعایت زیست بوم کشور تجدید سازمان یابد.  تنها از این طریق می توان به آمال و آرزوهای روز جهانی زن جامه عمل پوشاند.

سرنگون باد رژیم جمهوری اسلامی

زنده باد آزادی، دموكراسی و سوسیالیسم

هیئت اجرائی سازمان کارگران انقلابی ایران (راه کارگر)

شنبه ۱۶ اسفند ۱۴۰۴ برابر با  ۰۷ مارس ۲۰۲۶