سنگفرش خونین خیابان

آنک قصابانند

بر گذرگاه ها مستقر

با کُنده و ساتوری خون آلود

روزگار غریبی‌ست، نازنین

شاملو

حکومت جنایتکار اسلامی اعتراضات مردم به جان آمده از فقر و فساد و استبداد در دی ماه  را به مرگبارترین و بی رحمانه ترین شکلی غرق خون ساخت. ابعاد فاجعۀ کشتار از مرزهای تصور ما خارج است. این کشتار فجیع چند هزار انسان، در دل تاریکی قیرگون قطع کامل اینترنت و ارتباط با جهان صورت گرفت؛ توسط رژیم خونخواری که حتی مزدوران نیابتی اش را هم برای کشتار شهروندانش بسیج کرده بود. در کف خیابان شهرهای به‌پاخاسته‌ی این قیام، مصاف تن بی سلاح بود با گلوله مزدوران تا بن دندان مسلح که بی محابا کشتار می کردند. سازمان عفو بین‌المللی با انتشار بیانیه‌ای عنوان کرد: «این یک قتل‌عام است». آری، حکومت ولائی با تمام قوای نظامی و تبلیغاتی اش و با حجم بی‌سابقه‌ای از سبعیت و قساوت و وقاحت به جنگ مردم معترض دادخواه آمده بود و قتل عام کرد. هیچ کلامی نمی‌تواند راوی رنج عظیم مردم ستمدیده ما باشد که در هر خیزشی شمار زیادی از عزیزانشان را غرق خون می کنند. سوله ها و سردخانه های مملو از کیسه های پلاستیکی سیاه اجساد کشته شدگان، تصویر داغدارانی که در میان اجساد به دنبال عزیزانشان می گردند، تنها شمه ای از این جنایت هولناک است. مسئولیت مستقیم این قتل‌عام با شخص سیدعلی خامنه ای، خلیفه خونریز نظام ولائی، است.

در میان این فاجعه هولناک درایران، واقعیت تلخ و نکوهیده نقش رضا پهلوی را هم باید خاطر نشان کنم. رضا پهلوی بعد از گذشت ده روز از خیزش شکوهمند مردم در شهرهای مخلف ایران، بعد از بازگشت از تعطیلات آخر سال، با سودای خام بازگشت به سلطنت خواست سوار موج اعتراضات مردم شود. او به این منظور از طریق شبکه‌های مگاتنی که از این پیر کودک رهبر تراشی می کنند، بی مسئولانه فراخوان داد و در‌واقع از پایگاه امن خود در آمریکا به  حکومت جمهوری اسلامی اعلام جنگ کرد. و همه میدانیم که با ورود او به صحنه، ماجرا چه شد.

آنهائی که می خواهند سنگفرش خونین خیابان فرش قرمزی باشد برای بازگشت تفالۀ نظام سلطنتی به کمک بمباران های ترامپ نئوفاشیست و نتانیاهو جنایتکار جنگی تحت تعقیب نیز در قبال فاجعه کشتار مردم ایران مسئول هستند و باید پاسخگو باشند. این ننگ تاریخی تا ابد از دامان این‌ها زدوده نخواهد شد. ما نیک می‌دانیم که استبداد سیاه ولائی میوه زهرآگین استبداد سلطنتی است. و اکنون واقف هستیم که استبداد ولائی با قلع و قمع احزاب و سازمان های سیاسی و تشکل های صنفی و مدنی بستر مناسبی فراهم کرده است برای بازگشت استبداد سلطنتی که مردم در انقلاب بهمن ۵۷ به زباله دان تاریخ فرستادند.

کشتار هنوز پایان نیافته است. جان هزاران عزیز جان برکفی که در روزهای خیزش بازداشت شده‌اند و یا این روزها بازداشت می‌شوند و زیر شکنجه می روند، در خطر است. باید هرچه رساتر و گسترده تر صدای این عزیزان در بند باشیم. بر ماست که با بر دوش کشیدن صلیب رنج عزیزان از دست رفته‌مان باید از این کویر دهشت گذر کنیم. به خاطر آن جان‌های شیفته‌ای که در تمامی این سال‌ها و این روزها، با نثار خون خود از زندگی شایسته کرامت انسانی دفاع کردند تا مرهمی باشند بر رنج‌های انباشته و زخم‌های خونبار. برای رسیدن به ساحل آزادی و برقراری دموکراسی و عدالت اجتماعی و تحقق تمام آرزوهای ناتمام آنان در ایران فردایمان، از امروز سازماندهی کنیم.

یاشار جاوید

شنبه ۲۷ دی ۱۴۰۴ /  ۱۷ ژانویه ۲۰۲۶